Klasa p.

<< Powrót do twórczości

Klasa p.

 

 

 

By „tam” się dostać – duszę zaprzeda,

nikt iść nie musi – to przecież służba,

wysokie stołki , vip-owskie gaże

czynią tą pracę miłą  , jak drużba.

 

 

Staż i poglądy – nie najważniejsze,

ważne – koneksje i powiązania,

gdy zna się Janka , Stefka , Mariana

– wnet koalicja jest zawiązana.

 

 

Partie i kluby – to nie ostoja,

można je zmieniać , jak własne zdanie.

Ważne jest choćby przywództwo frakcji,

miejsce w prezydium albo … klaskanie.

 

 

Raz dane słowo nic nie jest warte,

„przecież poglądy ewoluują…”.

Ważne jest ego – koniecznie własne,

partyjne „usta” , co myśl kształtują.

 

 

„Polską” – co drugi wyciera gębę,

gdyż „dobro Rzplitej” ma na swym względzie,

bardziej w przemowach – bo czas trawi

zabieg – by pozostawać na swym urzędzie.

 

 

Żywsze reakcje wzbudzają zmiany,

w projektach stanu statusu władzy,

wzmocnienia własnych przywilejów,

zwiększenia diet i apanaży.

 

 

„Jak się powinno kierować państwem?”

– to rodzaj pasji tych z opozycji,

zawsze krytycznej wobec rządzących,

lecz zgodnej z chciejstwem własnych ambicji.